مودّت و زيارت امام

مودّت و زيارت امام

محبت امامان عليهم السلام

انـسـانـهـا در داشـتن كمالات و زيباييهاى معنوى متفاوتند و به ميزان برخوردارى از كمالاتى كه دارند، ديگران را شيفته و مجذوب خود مى كنند. اين شيفتگى به صورت محبّت و لوازم آن ابراز مـى شـود. امـتـيـاز اسـاسـى مـردان الهـى كـه بـه نور حق روشن بوده اند، اين است كه به خاطر بـرخـوردارى از هـمـه كـمالات نفسانى ، نه تنها خاطره ها و انديشه ها را جذب كرده ، بلكه به دلهـا و روحـهـا نـور، حـرارت ، نـشـاط و ايـمـان مـى بـخـشـنـد. مـحـبـّت سـبـب مى شود كه محبّ به شكل محبوب درآيد. از اينجا فلسفه سفارشهاى فراوان اسلام در لزوم محبّت نسبت به امامان پاك روشـن مـى شـود؛ زيـرا مـحـبـّت و شـيـفـتـگـى بـه امـامـان مـعـصـوم ، اطـاعـت از حـق و پـيـروى از فـضـايـل را بـه ارمـغـان مـى آورد. رشـتـه مـحـبـّت اسـت كـه مـردم را بـه اهل بيت پيوند مى دهد تا از وجود، آثار و رهنمودهايشان استفاده كنند.

 

با توجه به آثار و بركات فراوان محبّت خاندان پيامبر(ص ) برای محبّان آنهاست . كه قرآن كريم آن را مزد رسالت رسول خدا(ص ) قرار داده ، می فرمايد:

((قُلْ لا اَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرا اِلا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبی ))(215)

بگو در برابر رسالتم مزدی جز دوستی و محبت خويشاوندان از شما نمی طلبم .

در آيه ديگری می فرمايد:

((قُلْ ما سَاءَلْتُكُمْ مِنْ اَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ اِنْ اَجْرِیَ اِلاّ عَلَی اللّهِ))(216)

بگو آنچه به عنوان مزد از شما خواستم ، برای شماست (سودش نصيب شما می شود نه من ) مزد من جز بر خدا نيست .

يـعنی اين دوستی راهی برای تكامل و اصلاح خودتان است . مراد از خويشاوندان در آيه جز علی و فـاطـمـه و حـسـن و حـسـيـن و امـامان از ذريّه حسين عليهم السلام كس ديگری نيست . در تفسيرهای اهـل سـنـت چـنـيـن آمـده اسـت : وقـتـی آيـه مـودّت نـازل گـشـت ، گـفـتـه شـد: ای رسـول خـدا، خـويـشـاونـدان تـو كـه مـحبتشان بر ما واجب است ، چه كسانی هستند؟ فرمود: علی و فاطمه و دو پسر آنان .(217)

عبد العزيز از حضرت امير(ع ) نقل می كند كه فرمود:

((ای عـلی ، ايـن دو؛ يـعـنـی حـسـن و حـسـين مرا غافل كرده اند از اينكه بعد از آن دو كسی را دوست داشـتـه بـاشـم . هـمـانـا پـروردگـارم مـرا بـه دوسـتـی آنـان و دوسـتـدارانـشان ، امر كرده است .))(218)

عـلی بـن جـعـفـر از بـرادرش مـوسـی بـن جـعـفـر(ع ) چـنـيـن نقل می كند:

پيامبر خدا دست حسن و حسين را گرفت و فرمود: كسی كه اين دو پسر و پدر و مادرشان را دوست داشته باشد، در روز قيامت ، در درجه من خواهد بود.(219)

بـريـد عـجـلی مـی گـويـد: درمحضر امام باقر(ع ) بودم ، مسافری از خراسان كه آن راه دور را پـيـاده پيموده بود، به حضور امام شرفياب شد. پاهايش را كه از كفش درآورد، شكافته شده و تـرك بـرداشـتـه بـود. گـفـت : بـه خـدا سـوگـنـد، چـيـزی جـز دوسـتـی شـمـا اهل بيت ، مرا از آنجا به اينجا نياورد. امام فرمود:

بـه خـدا قـسـم ، اگـر سـنـگـی مـا را دوسـت داشـته باشد، خداوند آن را با ما محشور و قرين می گرداند؛ آيا دين غير از محبّت است ؟(220)

پشتوانه عشق و محبّت به امامان عليهم السلام ، ايمان به خداوند است كه در فطرت بشری به امانت نهاده شده و چون فطرتها جاودانی است ، مهر علی و فرزندانش نيز جاودان است .

حضرت علی (ع ) فرمود:

اگـر بـا شـمـشيرم بينی مؤ من را بزنم كه با من دشمن شود، هرگز دشمنی نخواهد كرد و اگر هـمه دنيا را بر سر منافق بريزم كه مرا دوست بدارد، هرگز مرا دوست نخواهد داشت ؛ زيرا اين مـطـلب (درحـكـم الهـی ) گـذشته و بر زبان پيامبر(ص ) جاری گشته كه گفت : ای علی ، مؤ من دشمن تو نمی شود و منافق تو را دوست نمی دارد.(221)

زيارت امام

حفظ شعاير اسلامی از اموری است كه در قرآن و روايات ، مورد سفارش و تاءكيد قرار گرفته است . قرآن می فرمايد:

((وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللّهِ فَاِنَّها مِنْ تَقْوَی الْقُلُوبِ))(222)

و هـر كـس شـعـايـر الهـی را بـزرگ و مـحترم شمارد (خوشا بر او، چرا كه ) اين صفت دلهای با تقواست .

علّت اين همه سفارش و توجّه به حفظ شعاير اسلامی ، شايد اين باشد كه ارزشها و مظاهر مكتب در جـامـعـه هـمـواره زنـده بماند و مردم با توجه به آنها، پاكيها و والاييها و به تعبير قرآن ، تـقـوای دل را به دست بياورند. زيارت قبور پيشوايان معصوم كه الگوهای انسانيّت و مجسّمه هـای تـقـوا و فـضـيـلت هستند، از بارزترين مظاهر تعظيم و حرمت نهادن به شعاير الهی است ؛ زيـرا زيـارت قـبـور امـامـان ، يـك نـوع اعـلان وفـاداری بـه روش ، آرمـان و مـكـتـب آنان و نوعی سپاسگزاری و قدردانی از جانبازيها و فداكاريهای آنان در راه خداست .

محمد بن مسلم می گويد، امام باقر(ع ) فرمود:

شـيـعـيان ما را به زيارت قبر حسين (ع ) فرمان دهيد؛ زيرا زيارت او بر هر مؤ منی كه به امامت حسين (ع ) از جانب خداوند عزّوجل اقرار دارد، واجب است .(223)

حسن بن علی وشّا گويد: از امام رضا(ع ) شنيدم كه فرمود:

((بـدرسـتـی كـه هـر امـامـی بـرگـردن دوسـتان و شيعيانش عهد و پيمانی دارد كه همانا زيارت قـبـورشـان نـشـانـه وفـاداری كـامل و حسن ادای عهد آنان می باشد. هركس به قصد ديدار آنان و تـصـديـق مـقـاصـدشـان بـه زيـارت ايـشـان بـرود، امـامـان او در روز قـيـامـت ، شـفـيـعـش خـواهـند بود)).(224)

زيـارت امـام درهـر حـال و هـر زمـان مـطـلوب اسـت ، ولی در بـعضی از اوقات ، سفارش و تاءكيد بيشتری شده است ، از جمله پس از فراغت از اعمال و مناسك حج .

فـضـيـل مـی گـويـد: امـام بـاقـر(ع ) بـه كـسـانی كه دور كعبه طواف می كردند، نگاهی كرد و فرمود:

((ايـن گـردش دور كـعـبـه در زمـان جـاهـليت نيز بوده ، همانا مردم ، ماءمور به طوافند تا ـ بدين وسـيـله در كـنـار حـج ـ به سوی ما آيند و ولايت و دوستی و محبت خود را به ما اعلان كنند و ياری خود را بر ما عرضه نمايند.))(225)

سـديـر مـی گـويـد: مـن از مـسـجـدالحـرام خـارج مـی شـدم و حـضـرت بـاقـر(ع ) داخل می شد كه حضرت دست مرا گرفت سپس روبروی ((بيت )) ايستاد فرمود:

((ای سدير، مردم ماءمورند كه اين سنگها را طواف كنند. سپس نزد ما آيند و ولايتشان را نسبت به مـا، اعـلان كـنـنـد و ايـن اسـت مـعـنـای گفته خداوند متعال كه فرمود: همانا من می آمرزم كسی را كه تـوبـه كـند و ايمان آورد و عمل صالح انجام دهد، سپس هدايت شود.(226) بعد حضرت اشاره بـه سـينه اش كرد و فرمود: منظور، هدايت به ولايت ماست . سپس فرمود: ای سدير، پس كسانی را كـه مـانـع ديـن خـدا بـوده و راه آن را بـسـتـه انـد، بـه تـو نـشـان می دهم . و نگاهی به ابوحنيفه و سفيان ثوری كه حلقه وار در مسجد نشسته بودند، انداخت ، پس فرمود: آنان كسانی هستند كه بدون هدايتی از طرف خدا و كتاب روشن مانع از دين خدا شده اند. همانا اين پليدها اگر در خانه هاشان می نشستند، مردم می گشتند و كسی را نمی يافتند كه به آنها از خدا و پيامبرش خبر دهد تا اينكه نزد ما می آمدند پس ما به آنها از خدا و پيامبرش خبر می داديم .(227)

بـپـاس احـتـرام و بـزرگـداشـت امـامان معصوم (ع ) زيارت فرزندان آنان نيز، در روايات ، مورد تـاءكيد و سفارش قرار گرفته و دارای فضيلت و ثواب شمرده شده است ، چرا كه امامزادگان شاخه و برگ درخت نبوّت و ولايت بوده و فرعهايی هستند كه به ريشه ها و اصلهای فضيلت و كمال بر می گردند و زيارت آنها وسيله پيوند و ارتباط با الگوهای تمام عيار اسلام و قرآن است . امام رضا(ع ) فرمود:

نـگاه كردن به ذريّه ما عبادت است . گفته شد: ای پسر پيامبر، آيا نگاه كردن به امامان از شما عـبـادت اسـت يـا نـگـاه بـه تـمـام ذريـّه پـيـامـبر(ص )؟ فرمود: بلكه نگاه كردن به تمام ذريّه پيامبر(ص ) عبادت است تا وقتی كه از برنامه و روش پيامبر(ص ) جدانشده و آلوده به گناهان نگشته اند.(228)

پيامبر اكرم (ص ) فرمود:

كسی كه قصد پيوستن به من دارد و می خواهد نزد من برای او قدرتی باشد كه به واسطه آن روز قيامت شفاعت كنم ، پس با ذريّه من ارتباط و مواصلت جويد و سرور و خوشحالی بر دلشان داخل كند.(229)

عـلامـه مجلسی به نقل از شيخ مفيد فرمود: مستحب است زيارت فرزندان امامان (ع ) بدرستی كه بزرگداشت آنان ، بزرگداشت امامان است .(230)

امام رضا(ع ) در مورد حضرت فاطمه معصومه ((س )) دختر امام موسی بن جعفر(ع ) چنين فرموده :

((مَنْ زارَها فَلَهُ الْجَنَّةُ))(231)

كسی كه او را زيارت كند، بهشت برای اوست .

مـحـمـد بـن يـحـيـی از بـعـضی از اهل ری چنين نقل می كند: من بر امام حسن عسگری (ع ) وارد شدم ، فـرمـود: كجا بودی ؟ گفتم : امام حسين (ع ) را زيارت كردم . فرمود: بدرستی كه اگر قبر عبد العظيم را كه نزد شماست ، زيارت كنی مانند كسی هستی كه امام حسين (ع )

آيا زيارت قبر پيامبر ((ص )) يا امام شرك است ؟!

پاسخ : قرآن كريم می فرمايد:

اگـر آنـان ، زمـانـی كه به نفس خويش ستم كرده اند، به حضور تو برسند و خود آنان از خدا طـلب آمـرزش كـنند و رسول خدا درباره آنان طلب آمرزش كند، خدا را توبه پذير و مهربان می يابند.(232)

ايـن آيـه گـواه بـر مـشـروع بـودن زيـارت پيامبر گرامی اسلام است ؛ زيرا حقيقت زيارت ، جز حـضـور زيـارت كـننده نزد كسی كه زيارتش می كند و سلام دادن و درخواست حاجت ، چيز ديگری نـيـسـت و آيـه عـمـومـيـّت دارد، هـم زمـان حـيـات پـيـامـبـر(ص ) را شـامـل مـی شـود و هـم زمـان وفـات آن حـضـرت را چـه ايـنـكـه عـبـد اللّه بـن عمر از پيامبر(ص ) نقل كرده كه فرمود:

هر كس قبر مرا زيارت كند، از شفاعت من بی بهره نخواهد بود.(233)

و نيز فرمود:

هـر كـس پـس از مـرگ مـن ، مـرا زيـارت كـنـد، مـثـل ايـن اسـت كـه مـرا در حال حيات زيارت كرده است .(234)

سلام و صلوات بر پيامبر(ص ) و امامان (ع ):

از جـمـله راهـهـای ارتـبـاط مـعـنـوی و پـيـونـد قلبی با امامان عليهم السلام كه در روايات بدان سـفـارش شـده ، سـلام دادن و درود فـرسـتـادن به آن بزرگواران است كه در هر نقطه و زمانی انسان می تواند انجام دهد.

امام صادق (ع ) فرمود:

وقـتـی كـسـی از شـمـا وطـنـش در جـای دوری اسـت ، پـس بـه نـقـطـه بـلنـد منزل خويش برآيد و دو ركعت نماز بخواند و با سلام دادن به سوی قبرهای ما اشاره كند، همانا آن سـلام بـه سـوی مـا ابـو بـصـيـر از امـام صـادق (ع ) چـنـيـن نقل می كند:

خـداونـد هـفـتـاد هـزار فـرشـتـه بـر قـبـر امام حسين (ع ) گمارده كه هر روز با حالت پريشان و غـبـارآلود بـر امـام حـسـيـن (ع ) درود مـی فـرسـتـنـد و بـرای زيارت كنندگان آن حضرت دعا می كنند.(235)

از پيامبر (ص ) نقل شده كه فرمود:

هيچ كس نيست كه بر من سلام كند، مگر اينكه خداوند سلام او را به روح من می رساند و من پاسخ او را می گويم .(236)

فـرسـتـادن درود و صـلوات بر پيامبر گرامی اسلام دارای چنان اهميّت و منزلتی است كه قرآن مـجـيـد، خداوند و فرشتگان را به عنوان درود فرستندگان آن حضرت معرفی كرده و مؤ منان را نيز به پيروی از خدا و فرشتگان امر نموده ، و می فرمايد:

((اِنَّ اللّهَ وَ مـَلائِكـَتـَهُ يـُصـَلُّونَ عـَلَی النَّبـِیِ يـا اءَيُّهـَا الَّذيـنَ آمـَنـُوا صـَلُّوا عـَلَيـْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْليما))(237)

خـدا و فـرشـتـگـانـش بـر پـيـامـبـر(ص ) درود مـی فـرسـتـنـد، ای اهل ايمان بر او صلوات فرستيد و تسليم فرمان او باشيد.

روايـاتـی درباره فضيلت و پاداش صلوات بر پيامبر (ص ) و فرزندان معصوم او موجود است كـه لزوم هـمـراهـی صـلوات بـر پـيـامـبـر را بـا صـلوات بـر آل آن حـضـرت ياد آور شده است . انسان ممكن است اين صلوات و سلام را از ناحيه خودش بفرستد يا از خدا درخواست كند كه درود و سلام بر پيامبر (ص ) و امامان نثار كند.

پيامبر اكرم (ص ) فرمود:

ابن قدّاح از امام صادق (ع ) نقل كرده كه فرمود: پيامبر(ص ) فرمود:

كسی كه بر من صلوات بفرستد، خدا و فرشتگانش بر او صلوات می فرستند.(238)

ابـراهـيـم عـبـدالحـمـيـد از امـام بـاقـر(ع ) يـا امـام صـادق (ع ) چـنـيـن نقل می كند:

سـنـگـيـن تـريـن چـيـزی كـه روز قـيامت در ترازوی اعمال قرار داده می شود، صلوات بر محمّد و اهل بيت اوست .(239)

حضرت رضا(ع ) فرمود:

كـسـی كـه تـوانـا نـيـسـت بـر چـيـزی كـه آن را كـفـّاره گـنـاهـانش قرار دهد، صلوات بر محمّد و آل او را زياد كند، همانان صلوات ، گناهان را از بين می برد.(240)

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

پیام هفته

تکیه بر پشتوانه های مردمی
آیه شریفه : وَيَا قَوْم مَنْ يَنْصُرنِي مِنْ اللَّه إِنْ طَرَدْتهمْ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ (سوره مبارکه هود ، آیه 30)ترجمه : ای قوم من ، اگر آن ها (توده مردم مومن) را از نزد خود برانم ، چه کسی مرا از عقوبت الهی مصون خواهد داشت ، آیا توجه نمی کنید (که کار من در اعتماد داشتن به مردم دست است؟).روایت : قال علی (ع): ... وَ لْيَكُنْ أَحَبَّ اَلْأُمُورِ إِلَيْكَ أَوْسَطُهَا فِي اَلْحَقِّ وَ أَعَمُّهَا فِي اَلْعَدْلِ وَ أَجْمَعُهَا لِرِضَى اَلرَّعِيَّةِ فَإِنَّ سُخْطَ اَلْعَامَّةِ يُجْحِفُ بِرِضَى اَلْخَاصَّةِ وَ إِنَّ سُخْطَ اَلْخَاصَّةِ يُغْتَفَرُ مَعَ رِضَى اَلْعَامَّةِ وَ لَيْسَ أَحَدٌ مِنَ اَلرَّعِ...

ادامه مطلب

موسسه صراط مبین

نشانی : ایران - قم
صندوق پستی: 1516-37195
تلفن: 5-32906404 25 98+

پست الکترونیکی: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید